visokogradnja

noun f. sl.

definition	dio građevinarstva koji se bavi planiranjem i gradnjom objekata iznad zemlje
context	Među građevine visokogradnje ne ubrajaju se prometnice s pripadajućim objektima (mostovi, vijadukti i dr.), hidrograđevine te geotehničke građevine.
equivalents	english: building construction german: Hochbau
classification	polje: građevinarstvo grana: organizacija i tehnologija građenja projekt: Usustavljivanje hrvatskog građevinskog nazivlja
source	source of definition: Simović, V. Leksikon građevinarstva. Zagreb : Masmedia, 2002. source of context: Simović, V. Leksikon građevinarstva. Zagreb : Masmedia, 2002.