tricij

noun m. sl.

definition	radioaktivni izotop vodika koji u jezgri sadržava jedan proton i dva neutrona, a u omotaču jedan elektron
equivalents	english: tritium
symbol	$3H; T$
note	Tricij beta-raspadom prelazi u helij-3 izotop s vremenom poluživota od 12,32 godine.
classification	polje: kemija grana: anorganska kemija projekt: Izgradnja hrvatskoga kemijskog nazivlja
source