definition |
lijek koji sadržava djelatnu tvar koja do tada u humanoj medicini nije bila upotrijebljena ili koja sadržava novu kombinaciju već poznatih i u medicini upotrebljavanih djelatnih tvari u potpuno novoj kombinaciji 
|
proposed term (IHJJ) |
izvorni lijek |
synonyms |
admitted term: inovativni lijek |
equivalents |
english: original drug german: Originalmedikament |
classification |
polje: temeljne medicinske znanosti |
source |
source of definition: Linčir, I. Farmakologija za stomatologe. Zagreb : Moderna vremena, 2000. |
